Memleketimizdeki gençlerin her daim tutkusu olmuş olan interrail’e onu ilk duyduğum zamanlarda deli gibi heves etmiş ve üşengeçlikten ve korkaklıktan vazgeçip uzun bi süre tekrar düşünmemiştim. Bugün sözlükte gezinirken interrail’le ilgili bir entry’ye denk geldim ve aniden bu meretin tek başına da yapılabileceği dank etti kafama. Tabi olay asıl maceradır, bikaç arkadaş gidip sefalet içinde eğlenceden gebermektir, orası ayrı. Ama tek başına da muhteşem olabileceğini düşünüyorum, tam olarak özgürlüğün dibi yaşanır gibi geliyor.
Tamam güvenlik sorunu yaşanabilir, bazı şeyler daha zor olur tek başına olunca; ama yalnız olmak da ayrı bi zevklidir be? Hem şu hayatta yapacağım başka hangi aktivite bana bu kadar zevk verebilir, bu kadar ilginç ne yaşayabilirim?
Evet, bunu yapayım ben artık. Bu yaz geçti ama, seneye yazın mutlaka. Okuldan bi arkadaşımla “para biriktirelim, yarıyıl tatilinde Paris’e gidelim” diye plan yapıyorduk, şu an bunu kendi kendime iptal ettim. Okulumun son senesi olacak bi de bu sene, korkunç derecede yoğun iki dönem. Hiçbir aksaklık olmaz da okulu bitirirsem, üstüne yapacağım bu gezi nasıl orgazmik olur düşün artık. Dönene kadar iş falan da aramam. Dolaşırım oralarda deli gibi. Barselona’ya da giderim. Yürürüm bütün gün. Oh… Kendimi şahane hissediyorum.
