Sana olan sevgim hiç bitmeyecek gibi. Aradan çok zaman geçti, bir sürü şey yaşadım, ama seni düşündüğüm saniye hissettiklerim (o anda tomografi falan çekilse, ortaya çıkan beyin dalgalarım) azıcık da olsa değişmedi. O şarap şişesi, o futbol topu, o çakmak, o kitap, o fincan (ah, ne yazmıştın, hatırlıyor musun?), o beyaz pantolon, o dergi… Sabah bunları yazdığıma pişman olacak mıyım? Hiç sanmıyorum. Çünkü gündüzleri de aynı şeyleri düşünüyorum. Çeviri yaparken de, internette dünyanın öbür ucundaki bir velete “lol” yazarken de, metroya binerken de, hep seni düşünüyorum. Seni seviyorum.
Posted on Saturday, 4 July 2009
